Het was een zwoele avond en ik zat op een terras
Amor had weer overwerk, maar wist niet wie ik was.
Ik groette een paar mensen en vroeg: “Hé hoe is het nou?”
Ik wou net gaan maar in de garderobe zag ik jou.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Ga nog niet naar huis toe blijf nog even als het kan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Tijd werd onbelangrijk en de vlam sloeg in de pan.
Het zweet stond in mijn handen en ik hing mijn jas weer op.
Ik vroeg: “Wil jij iets drinken?” en ik dacht dit wordt een flop.
Te mooi dus een illusie en ik stond daar met mijn glas.
Je keek toen in mijn ogen en je vroeg ben jij er pas?
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Ga nog niet naar huis toe blijf nog even als het kan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Tijd werd onbelangrijk en de vlam sloeg in de pan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Ga nog niet naar huis toe blijf nog even als het kan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Tijd werd onbelangrijk en de vlam sloeg in de pan.
Je kon maar even blijven en je naam weet ik nog niet.
Maar reken maar dat jij me morgenavond hier weer ziet.
Het lijkt al voor heel even of ik jou al jaren ken.
Een dag duurt zo oneindig lang, nu ik niet bij je ben.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Ga nog niet naar huis toe blijf nog even als het kan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Tijd werd onbelangrijk en de vlam sloeg in de pan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Ga nog niet naar huis toe blijf nog even als het kan.
Hé Hallo wie ben jij ken ik jou niet ergens van?
Tijd werd onbelangrijk en de vlam sloeg in de pan.
Hé Hallo…
Hé Hallo…
Hé Hallo…
Hé Hallo…
